Η συμβολή του Τούντα στη ελληνική μουσική είναι τεράστια
Ο Παναγιώτης Τούντας γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1886 και είναι ο διασημότερος συνθέτης της Σμύρναϊκής Σχολής.
Η Σμυρναίικη μουσική σχολή δημιουργήθηκε με το πέρασμα του χρόνου και τα τραγούδια έχουν σπάνια ομορφιά και ραφινάτη υφή. Έχουν βυζαντινή και κυρίως αρχαιοελληνική καταγωγή με βάση την Ιωνική Ιαστί Αρμονία που αποτελούσε όχι απλά ένα μουσικό μέτρο, αλλά και ένα μέτρο του τρόπου ζωής. Οι στίχοι τους έχουν υποστεί μακροχρόνια επεξεργασία και γι’ αυτό θεωρούνται «τέλειες κατασκευές».
Τα σμυρναίικα τραγούδια τα γέννησε η ανάγκη της ψυχής να επικοινωνήσει και να μιλήσει ποιητικά και μουσικά σε άλλες ψυχές. Γι’ αυτό δημιουργούν πολιτισμό ακόμα και σήμερα, τόσα χρόνια μετά την εποχή τους και επιβιώνουν τόσο στα πάλκα, όσο και στις πίστες αλλά και στη δισκογραφία, ενώνοντας τις γενιές στη διασκέδαση.
Τα τραγούδια αυτά είναι οι προπομποί των κατοπινών ρεμπέτικων της Πειραιώτικης σχολής, έξω απ’ το ότι μπόλιασαν ολόκληρη την νεότερη ελληνική μουσική.
Η συμβολή του Τούντα στη ελληνική μουσική είναι τεράστια. Ήταν πολυγραφότατος και με συνθετικό έργο ποικίλο. Τα τραγούδια που πέρασε στη δισκογραφία είναι γύρω στα 350 και έχουν ερμηνευτεί από όλους τους προπολεμικούς τραγουδιστές της εποχής αλλά και πολλούς σημερινούς. Έγραψε μικρασιάτικα αστικά λαϊκά, μανέδες, δημοτικά, ρεμπέτικα και ελαφρά. Εκτός από τα μουσικά, λογοτεχνικά, ερμηνευτικά και ορχηστρικά στοιχεία, τα τραγούδια του είναι πηγές ποικίλων πληροφοριών όπως κοινωνιολογικών και ιστορικών («Για την αγάπη σου», «Γιατί φουμάρω κοκαΐνη», «Μη σε φοβίζει ο πόλεμος» κ.ά.).
Άρχισε από παιδί να παίζει μαντολίνο και αργότερα συμμετείχε σε διάφορα μουσικά σχήματα που έκαναν περιοδείες εκτός Σμύρνης. Τα πρώτα χρόνια μετά τη μικρασιατική καταστροφή, έπαιζε σε διάφορα κέντρα σαν μαντολινίστας. Το 1924 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του ελληνικού παραρτήματος της γερμανικής “ODEON” στην Αθήνα. Συνεργάζεται σχεδόν με όλες τις δισκογραφικές εταιρείες και διηύθυνε τις περισσότερες ηχογραφήσεις που γίνονταν στην Ελλάδα . Το 1931 αναλαμβάνει καλλιτεχνικός διευθυντής της “COLUMBIA” και της “HIS MASTER’S VOICE” και παραμένει στη θέση αυτή μέχρι το 1940..
Πέθανε στις 23 Μαίου του 1942, απο ρευματισμούς.
Υ.Γ.
Ακούστε ένα αγαπημένο τραγούδι :