Ουίλιαμ Φόκνερ
Ο Ουίλιαμ Φόκνερ είναι ένας επιφανής γιος του αμερικανικού Νότου κι ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς, που με τη γραφή και το ύφος του ανανέωσε τη μυθιστορηματική τεχνική του 20ού αιώνα.
Γεννήθηκε στο Νιου Ολμπανι του Μισισιπή το1897, αλλά από νήπιο σχεδόν έζησε σε μια άλλη περιοχή του μεγάλου ποταμού, την κωμόπολη Οξφόρδη της κομητείας Λαφαγέτ, την οποία χρησιμοποίησε ως μοντέλο για τη φανταστική πόλη που αναφέρεται σε όλο το έργο του. Ο Φόκνερ εγκατέλειψε νωρίς τις σπουδές του και επιδόθηκε στη συγγραφή στίχων, μικρών πεζών, στο πιλοτάρισμα αεροπλάνου και σε περιπλανήσεις στο Νότο. Κατατάχθηκε στην καναδική αεροπορία την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ για μικρά διαστήματα γνώρισε την καλλιτεχνική μποεμία στη Νέα Υόρκη και το Παρίσι.
Ο μεγάλος αμερικανός μυθιστοριογράφος Σέργουντ Αντερσον τον έπεισε ν’ αξιοποιήσει το πλούσιο υλικό του για το Νότο και να το εντάξει στο λογοτεχνικό έργο του.
Έγραψε μυθιστορήματα και διηγήματα εμπνευσμένα από τα μοτίβα και τις καταστάσεις της ζωής στο Νότο, καταγράφοντας και ψυχογραφώντας με μοναδικό και πλήρως διεισδυτικό τρόπο τις ανθρώπινες υπάρξεις, τα πάθη, τις διαστροφές και τα βασανιστικά αδιέξοδα τους, σε συνθήκες ηθικού και υλικού ξεπεσμού, παράλληλα με την τυφλή και τραγική προσκόλληση τους σ’ ένα μεγαλειώδες παρελθόν αμετάκλητα χαμένο.
Κέρδισε μεγάλα βραβεία και διακρίσεις, ενώ το 1949 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, δύο Βραβεία Πούλιτζερ και το Βραβείο Εθνικού βιβλίου (ΗΠΑ) το 1955. Το 1939 εκλέχθηκε μέλος του Εθνικού Ινστιτούτου Τεχνών και Γραμμάτων των ΗΠΑ και το 1948 έγινε μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας. Στην Ελλάδα τιμήθηκε το 1957 με το Αργυρό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών.
Πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1962. Μερικά από τα πιο σπουδαία έργα του: Σαρτόρις (1929), Ο ήχος και η μανία (1929), Καθώς ψυχορραγώ (1930), Το ιερό (1931), Αυγουστιάτικο φως (1932), Δ ρ Μαρτίνο κι άλλες ιστορίες (1934), Αβασσαλώμ, Αβεσσαλώμ (1936), Κατέβα, Μωυσή (1942), Ρέκβιεμ για μια μοναχή (1951) κ.ά.