Slappers: Ετυμολογία λέξεων και φράσεων

Φυλακές Διαβατών: Είναι οι φυλακές στις οποίες οδηγούνται από τις αρχές οι διαβάτες που περιπλανιούνται άσκοπα για ώρες στους δρόμους. Από τους διαβάτες λοιπόν που είναι έγκλειστοι εκεί πήραν το όνομά τους οι φυλακές, γνωρίζοντας τη μεγαλύτερη δόξα της ιστορίας τους τον περασμένο αιώνα που αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες ήταν ανύπαρκτα στον Ελλαδικό χώρο.

Κύκνειο άσμα: Η φράση αυτή προέρχεται από την πρόσφατη ιστορία του αμερικανικού κινηματογράφου. Αποτελείται από τις λέξεις “κυκ” (αγγλ. kick=κλωτσώ, λακτίζω), “νείο” (ο γνωστός Nio, ο χαρακτήρας που υποδυόταν στο φιλμ “Matrix” ο Κιάνου Ριβς, και, “άσθμα”, που με την πάροδο λίγων ετών και την αμερικανική προφορά της λέξης, μετετράπη σε “ασμα”. Η φράση ειπώθηκε όταν ο πρωταγωνιστής Κ. Ριβς υποδυόμενος τον Nio, παρουσιάσε έντονη δυσφορία και δυσκολία στην αναπνοή του όταν έπρεπε να γυριστούν οι περιβόητες σκηνές με τις κλωτσιές που κερνούσε τους αντιπάλους του. Έτσι λοιπόν η φράση “KickNio ασμα”, σημαίνει ότι αν γενικά τηρείς μία επιθετική στάση στη ζωή σου, είναι πολύ πιθανό να κουραστείς, να μην αντέξεις, να καταπονηθεί ο οργανισμός σου.

Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι: Η φράση αυτή γεννήθηκε μέσα στα γήπεδα του ελληνικού ποδοσφαίρου περί τα τέλη της δεκαετίας του 20. Ο Ανέστης Μάης ήταν αμυντικός της ομάδας του Ντροπαλού Ελευσίνας, γνωστός εκτός από την μεγάλη ποδοσφαιρική του αξία και για την πρωτοφανή αγριότητα που τον διέκρινε όταν μάρκαρε τους αντιπάλους του. Κάποιες φορές μετά τον αγώνα έστηνε καρτέρι έξω από τα γήπεδα ή απο τα αποδυτήρια των αντίπαλων ομάδων με σκοπό να επιτεθεί είτε σε συγκεκριμένους αντιπάλους ή ακόμα και σε ολόκληρη την αντίπαλη ομάδα. Ο Μάης ήταν πολύ μεγαλόσωμος αθλητής, με διαστάσεις γίγαντα αναλογικά με εκείνη την εποχή, αλλά το κύριο όπλο του ήταν η οδοντοστοιχία του, που τη χρησιμοποιούσε για να εκδικηθεί όσους αντιπάλους τον εξόργιζαν. Κάποτε μάλιστα είχε εξουδετερώσει ολόκληρη την ομάδα του Ατέρμονου Βόλου, δαγκώνοντας πρπονητή και παίκτες σε άγριο καβγά μετά το ματς. Όταν λοιπόν η ομάδα του Μάη ήταν στις δόξες της, είχε κληρωθεί να παίξει στο κύπελλο Ελλάδος του 1928 με τον Παναθηναϊκό, που ως γνωστό έχει σήμα το τριφύλλι. Ο Μάης όμως ήταν βαριά άρρωστος από μαλάρια εκείνη την περίοδο και διέτρεχε μεγάλο κίνδυνο να πεθάνει. Οι συμπαίκτες του, σε μια επίσκεψή τους στο σπίτι του ετοιμοθάνατου Ανέστη Μάη, αμέσως μετά την κλήρωση του κυπέλλου, προσπαθούσαν να εμψυχώσουν το μεγαλόσωμο αμυντικό με την παραπάνω φράση, ώστε να καταφέρει να ξεπεράσει την αρρώστια και να παίξει στον ιστορικό αγώνα, μια που χωρίς αυτόν ήταν σίγουρο ότι δε θα τα κατάφερναν. Έτσι, “Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι”, σημαίνει “κάνε κουράγιο, γίνε δυνατός και όλα μπορείς να τα καταφέρεις” και διατηρεί μέχρι σήμερα τη σημασία της.

Καλομελέτα κι έρχεται: Η φράση αυτή έχει τις ρίζες της στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία και προέρχεται από τις εξής λέξεις: “Καλομελέτα” (Calomeletta), που ήταν ένα πλούσιο προάστιο της Ρώμης, στο οποίο άνθιζαν οι τέχνες, τα γράμματα και ο τουρισμός και τη λέξη “καίρχεται” που δεν είναι άλλη από τη γνωστή σε όλους μας λέξη “καίγεται”. Όταν λοιπόν ο Νέρων, ο γνωστός πυρομανής αυτοκράτορας της Ρώμης ξεκίνησε να βάζει τις πρώτες πυρκαγιές, τότε, τα περίχωρα της Ρώμης προσπαθούσαν να προστατευτούν. Όλοι όμως γνώριζαν ότι η πολιτεία της Calomeletta ήταν η αγαπημένη του αυτοκράτορα, αφού εκεί πήγαινε για να χαλαρώνει, να διοργανώνει όργια και να παραθερίζει με τη γυναίκα και τα παιδιά του. Αυτό προσέδιδε μια σιγουριά στους κατοίκους της κοσμικής Calomeletta και είχαν πάψει να φοβούνται και να προστατεύονται από επικείμενο εμπρησμό. Κάποια στιγμή, όταν ο Νέρων ήταν εκεί και παραθέριζε, κάποιος του σέρβιρε κρύο φαγητό. Αμέσως ο αυτοκράτορας ρώτησε το σερβιτόρο από που κατάγεται με σκοπό να κάψει την πόλη ή το χωριό του, αφήνοντας όμως τον ίδιο να ζήσει. Ο σερβιτόρος, ενω καταγόταν από την Νάπολη, σκέφτηκε αμέσως να ισχυριστεί ότι είναι γηγενής, Καλομελετιώτης. Έτσι ο Νέρων εν μία νυκτί έκαψε την Καλομελέτα και το γεγονός έλαβε μεγάλες διαστάσεις στον τότε γνωστό κόσμο και κληροδοτήθηκε από εκεί στο Βυζάντιο η έκφραση “Καλομελέτα καίγεται” και, μετέπειτα “Καλομελέτα κι έρχεται”, που σημαίνει ότι τα καλά πράγματα στη ζωή μπορεί σε μια στιγμή να καταστραφούν χωρίς ιδιαίτερο λόγο, όπως ακριβώς κάηκε η Καλομελέτα από μια επιπολαιότητα κάποιου.

Φθινόπωρο: Η λέξη αυτή προήλθε από μία δεισιδαιμονία των πρώτων κατοίκων της Σιγκαπούρης και βρίσκει τις ρίζες της αρκετούς αιώνες πίσω. Οι κάτοικοι της Σιγκαπούρης λοιπόν, όταν θέλουν να ξορκίσουν μία κακή σκέψη ή γενικότερα κάτι αρνητικό, δε φτύνουν τον κόρφο τους, όπως οι Έλληνες για παράδειγμα, αλλά ολόκληρο το σώμα τους, όπου δηλαδή έχουν πόρους. Από εκεί πήρε την ονομασία του το “Φτυνόπορο” (φτύνω + πόρος) ή “¨Φθινόπωρο” όπως έχει φτάσει σε εμάς σήμερα η ονομασία του. Και γι’ αυτό το λόγο η έννοια που καλύπτει είναι αυτή της εποχής εκείνης του χρόνου που είναι η πιο θλιμμένη, μουντή και κακότυχη.

Κυριλέ: Η έκφραση αυτή δε θα μπορούσε να προέλθει από κάποιον άλλο, παρά μόνο από τον σπουδαίο θρησκευτικό διδάσκαλο, που μαζί με τον σύντροφό του τον Μεθόδιο, κήρυττε τα χριστιανικά ιδεώδη στους Σλάβικους λαούς στα χρόνια της Βυζαντινής αυτκρατορίας, τον Κύριλλο. Έτσι, η λέξη “κυριλέ” που προέρχεται από το όνομα του δασκάλου της χριστιανοσύνης και χρησιμοποιείται με την ίδια σημασία σε όλη την Οικουμένη, σημαίνει κάτι το ηθικό, το χρηστό, το ταπεινό. “Κυριλέ”, λοιπόν, χαρακτηρίζονται οι ιερείς, οι καλόγριες και οι καλόγεροι και, τιμητικά, οι δάσκαλοι (εξαιτίας της διδασκαλικής ιδιότητας του Κυρίλλου) και δεν επιτρέπεται από τον άγραφο νόμο της ηθικής να χαρακτηρίζεται οποιοσδήποτε άλλος.

Σιγά τον πολυέλαιο: Ο διασημότερος Ιάπωνας έμπορος αυτοκινήτων της δεκαετίας του 1920, ο Yoshimura Sigato (Γιοσιμούρα Σιγάτο), είναι δικαιωματικά ο πατέρας της φράσης. Την εποχή εκείνη τα αυτοκίνητα είχαν μία ακανόνιστη μορφή και κάθε κατασκευή που ήταν εφικτό να τσουλήσει στο δρόμο χαρακτηριζόταν “αυτοκίνητο”. Η παραγωγή δεν είχε καμία σχέση με τη σημερινή παραγωγή αυτοκινήτων και οι έμποροι έδιναν καθημερινά σκληρό αγώνα για να ανακαλύψουν δημιουργούς και να αγοράσουν εφευρέσεις που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως οχήματα και, κατά συνέπεια, να μεταπωληθούν στους υποψηφίους οδηγούς-αγοραστές. Ο Sigato ήταν τόσο καλός και οξυδερκής πωλητής, που όταν οι άλλοι στέρευαν από αυτοκίνητα, εκείνος τοποθετούσε ρόδες σε κάθε λογής αντικείμενο, όπως σε σωληνάρια, σε κάδους, σε κάδρα και, ως αποκορύφωμα, σε φωτιστικά και πολυελαίους, που έδειχναν και πιο εντυπωσιακά, για να τα μοσχοπουλήσει. Έτσι η φράση “Sigato…ν πολυέλαιο” σημαίνει ότι “μπορεί να έχεις κάτι που μοιάζει υπερσύγχρονο, αλλά πρόσεχε, μπορεί να σε έπιασαν κότσο (να στο πούλησε κάποιος σαν τον Σιγάτο…), μην υπερβάλλεις και μην επιδεικνύεσαι!”

Και του πουλιού το γάλα: Η έκφραση αυτή προήλθε από τους πρώτους Έλληνες μετανάστες στο εξωτερικό. Στην αμερικανική ήπειρο λοιπόν, όπου πολλοί Έλληνες μετέβησαν λόγω οικονομικών δυσκολιών, ζούσαν κάποια συμπαθέστατα πτηνά, τα γαλόπουλα. Αυτά εκτός του ότι ήταν πολύ φιλικά με τους ανθρώπους και δεν τους φοβούνταν, είχαν τη μαγική ικανότητα να παράγουν γάλα, πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά για τον άνθρωπο και ικανό να συντηρήσει έναν μέσο ανθρώπινο οργανισμό για πολύ καιρό ζωντανό, σε συνδυασμό με κατανάλωση νερού. Αφού όμως τα γαλόπουλα παρήγαν το γάλα, την επόμενη ώρα έπεφταν νεκρά. Το γάλα λοιπόν, ήταν κάτι σαν την ψυχή τους. Έβγαινε και πέθαιναν. Πέθαιναν όμως αφού είχαν δώσει ζωή σε κάποιον άνθρωπο, γεγονός που κατατάσσει το γαλόπουλο στην κατηγορία του πιο χρήσιμου πτηνού. Οι μετανάστες για πολλά χρόνια τρέφονταν με γάλα από γαλόπουλο, προβαίνοντας ουσιαστικά, χωρίς να το θέλουν, σε γενοκτονίες πουλιών μέσα στις πρώτες δεκαετίες. Όταν το γαλόπουλο είχε γίνει πια δυσεύρετο, οι Έλληνες είχαν ορθοποδήσει και δεν το είχαν ανάγκη. Εξάλλου ποτέ οι Έλληνες δε σκότωναν γαλόπουλα από χόμπυ, από κακία ή για να φάνε το κρέας τους, αφού αυτό δεν είναι βρώσιμο, αλλά απλά και μόνο για να ζήσουν οι ίδιοι. Έτσι η φράση “(θα πιεις) και του πουλιού το γάλα” σημαίνει ότι θα πρέπει να θυσιάσεις κάτι σημαντικό, ίσως ισάξιο με μία ζωή, για να μπορέσεις να ορθοποδήσεις.

Γουατεμάλα: Άλλη μία ονομασία που σχηματίστηκε από Έλληνες κατοίκους του εξωτερικού. Για να είμαστε ακριβείς όταν ανακαλύφθηκε η χώρα που μετέπειτα ονομάστηκε Γουατεμάλα ήταν ήδη αρκετά ανεπτυγμένη και διέθετε ζωήλατα οχήματα που άλλες, γνωστές στον τότε κόσμο χώρες δεν είχαν φανταστεί ακόμα. Πρωτοπατήθηκε από Ελληνοαμερικανούς (πλην των ντόπιων που ήδη κατοικούσαν εκει) οι οποίοι όταν συνειδητοποίησαν ότι κινδυνεύουν από τις ακανόνιστες πορείες των οχημάτων αυτών στο δρόμο, είχαν αρχίσει να εκνευρίζονται, αναφωνώντας με θυμό για κάθε οδηγό που έβαζε σε κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητα “What a malakas!”. Έτσι, επειδή αυτή η φράση ακουγόταν ολοένα και περισσότερο στη χώρα αυτή, είχε γίνει πια συνυφασμένη με το όνομά της. “What a malakas…”, “What a mala…”, “Whatamala…”, “Γουατεμάλα” στις μέρες μας. Ισχύει πάντως ότι ακόμα και σήμερα η Γουατεμάλα φημίζεται για τους κακούς οδηγούς της.

Διαζύγιο: Η λέξη προέρχεται από την αρχαιότητα, όπως προδίδουν τα συνθετικά της “Δίας” και “ζύγι”. “Διαζύγια” ονομάζονταν στην αρχαία Ελλάδα οι αγορές (παράνομες στην πλειοψηφία τους) στις οποίες πωλούνταν με το κιλό είδωλα και ομοιώματα του βασιλιά των Θεών του Ολύμπου, Δία. Καθώς η αγοραπωλησία βαριών ειδώλων και αγαλμάτων ήταν παράνομη από το νόμο του Σόλωνα στην αρχαία Αθήνα, τα διαζύγια, οι παράνομες δηλαδή αγορές γίνονταν σε υπόγεια και σημεία στα οποία ήταν δύσκολο να εντοπιστούν οι συναλλασσόμενοι. Στις μέρες μας έχει φτάσει μέχρι σήμερα με εντελώς λανθασμένη έννοια, αλλά στην πραγματικότητα η λέξη “διαζύγιο” σημαίνει κάτι παράνομο με υποβόσκουσα προσβολή προς τα θεία.

“Για ψύλλου πήδημα” ΚΑΙ “Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα”: Οι φράσεις αυτές βρίσκουν τις ρίζες της στην αρχαιότητα και προέρχονται από τον πασίγνωστο νάνο ολυμπιονίκη Ψύλλο, τον υιό του Κονιδίωνα. Ο υπερφυσικός αυτός νάνος δεχόταν σε ολόκληρη σχεδόν τη ζωή του τα πειράγματα των συνανθρώπων του, καθώς εκείνη την εποχή το να είσαι νάνος σήμαινε είτε ότι είσαι ανίκανος να ζήσεις σωστά ή ότι είσαι θεός. Αφού λοιπόν ζούσε ανάμεσα στους ανθρώπους θεωρούταν ανίκανος και απλά αστείος. Ο Ψύλλος ο Ρόδιος λοιπόν αποφάσισε να προπονηθεί και να συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς αγώνες για να κλείσει τα στόματα όσων τον ενέπαιζαν. Με υπερπροσπάθεια λοιπόν, κατάφερε να κερδίσει το αγώνισμα του άλματος εις ύψος στους Ολυμπιακούς Αγώνες που έλαβαν χώρα στην ιδιαίτερη πατρίδα του τη Ρόδο. Από εκεί βγήκε και η γνωστή φράση “ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα”, την οποία λέγεται ότι την είπε ο πατέρας του στον Ψύλλο λίγο πριν τον αγώνα για να τον εμψυχώσει. Η φράση “για Ψύλλου πήδημα λοιπόν”, σημαίνει ότι όταν κάποιος έχει μεγάλη θέληση μπορεί να υπερνικήσει τη φύση και να καταφέρει το ακατόρθωτο. Η φράση δε “Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα” λέγεται για να εμψυχώσουμε κάποιον να κάνει το ακατόρθωτο ή, στις μέρες μας πλέον, χρησιμοποιείται κατ’ εξοχήν απο τους τουρίστες στη Ρόδο, για να εμψυχώσουν ο ένας τον άλλο στο καμάκι και στην προσπάθεια επίτευξης σεξουαλικής επαφής με κάποια ντόπια, Ροδίτισσα. Μάλιστα, σχετικά με την πρώτη φράση, λένε ότι αν έχεις καθαρή ψυχή και εσωτερική γαλήνη και κοιτάξεις τον ουρανο της Ρόδου κάποιο βράδυ μεταξύ 10 και 20 Αυγούστου, ίσως να δεις τα αστέρια να σχηματίζουν τη μορφή ενός νάνου με σηκωμένα τα χέρια, σα να πανηγυρίζει. Δεν είναι άλλος από τον Ψύλλο…

Αναπτήρας: Η λέξη αυτή δε σημαίνει κάτι άλλο από το φρουρό-σωματοφύλακα κάποιου εξέχοντος προσώπου. Προέρχεται από τις λέξεις “άναξ” και “τηρώ”. Άναξ σημαίνει στα αρχαία ελληνικά “βασιλιάς”. Στην αρχαιότητα λοιπόν, ο αναπτήρας ήταν αυτός που “τηρούσε” δηλ. κοιτούσε το βασιλιά σε κάθε κίνησή του με σκοπό την ασφάλειά του και την αποτροπή οποιουδήποτε επικίνδυνου για τον βασιλία (τον άνακτα) περιστατικού. Αρχικά η λέξη προφερόταν “αναξτήρας”, αλλά χάριν ευφωνίας καθιερώθηκε μετά τον 5ο αιώνα π.Χ. ως “αναπτήρας”.

Αμέτι μουχαμέτι: Η φράση προέρχεται από την Οθωμανική ιστορία, όπως προδίδει η προφορά της. Ο Μωάμεθ (Μοχάμεντ:Mohammed) ο πορθητής, είχε έναν δίδυμο αδεφό, τον Άχμεντ (Ahmed). Ο Άχμεντ ήταν πολύ γεννάιος, αλλά πάντα στο τέλος επισκιαζόταν από τον φαινομενικά ρωμαλέο αδερφό του, τον Μοχάμεντ. Στους πολέμους και στις μάχες, ο Άχμεντ πολεμούσε πάντα γενναία και ήταν ο φόβος και ο τρόμος των εχθρών του. Ο Μοχάμεντ αντιθέτως κάπου λούφαρε κατά τη διάρκεια της μάχης αφού γνώριζε εξ αρχής ότι ο γενναίος αδερφός του θα έκανε όλη τη βρώμικη δουλειά και εμφανιζόταν προς το τέλος της μάχης θριαμβευτής και υπερηφανευόμενος για τη νίκη. Ο Άχμεντ αγαπούσε πολυ τον αδερφό του και γι’ αυτό δεν είχε κάνει ποτέ θέμα στο σπίτι. Σε κάποια μάχη όμως ο Άχμεντ έπεσε από εχθρικό βέλος που τον βρήκε στην πλάτη. Όταν βρέθηκε το πτώμα του μετά το τέλος της νικηφόρας πάντως μάχης όλος ο στρατός νόμιζε ότι ο Άχμεντ είχε δειλιάσει και είχε τραπεί σε φυγή και εξαιτίας αυτού τον πέτυχε το βέλος στην πλάτη. Αμέσως λοιπόν αναφώνησαν “Αμέτι Μουχαμέτι!”, δηλαδή “Άχμεντ έγινες Μοχάμεντ”, που σήμαινε “Άχμεντ, έγινες κι εσύ δειλός, σαν τον Μοχαμεντ!”. Η φράση σώζεται μέχρι σήμερα με αυτή τη σημασία, δηλαδή ότι κάποιος χάθηκε άδοξα είτε στον προσωπικό είτε στον επαγγελματικό τομέα της ζωής του, ενώ δεν άξιζε τέτοια τύχη. Έρευνες που έλαβαν χώρα αργότερα, επιβεβαίωσαν ότι ο Άχμεντ δεν είχε τραπεί σε φυγή αλλά γύρισε την πλάτη στον εχθρό, γιατί τον φώναξε ο αδερφός του ο Μοχάμεντ που ήταν ξαπλωμένος πίσω από έναν βράχο στο πεδίο της μάχης, για να του ζητήσει το αιχμηρό σπαθί του για να κόψει μία παρανυχίδα που τον ενοχλούσε.

Ειρωνία της τύχης: Η φράση αυτή ακούστηκε πρώτη φορά στην αρχαία Σαντορίνη. Στο χωριό Οία λοιπόν, το οποίο σήμερα είναι γνωστό για το ηλιοβασίλεμά του, κατά την αρχαιότητα μαζεύονταν όλοι οι ήρωες του πολέμου και οι ολυμπιονίκες μία φορά το χρόνο για να γιορτάσουν τις νίκες και τον ηρωισμό τους. Ήταν κάτι σαν χώρος για πάρτυ, οινοποσίας και άφθονης διασκέδασης. Από εκεί πήρε λοιπόν την έννοιά της η πρώτη λέξη (ειρωνία: ήρωες+Οία=Ηρώων Οία: Ηρωνοία, μετέπειτα άρχισε να γράφεται ως έχει, από σαφώς επηρεασμένους από τη θεατρική “τραγική ειρωνία” συγγραφείς της αρχαιότητας). Η Τύχη ήταν η μόνη γυναίκα που ζούσε στη Σαντορίνη και φρόντιζε τους ήρωες στα πάρτυ τους, ώστε να μη λείψει τίποτα από τα γλέντια τους. Ήταν εγκατεστημένη όλο το χρόνο στο νησί, στην περιοχή της Οίας και προετοιμαζόταν για την καθιερωμένη γιορτή, φροντίζοντας να έχει το χώρο καθαρό και πανέτοιμο. Με τα χρόνια, η Οία πέρασε στην πλήρη δικαιοδοσία της Τύχης. Φήμες λένε ότι η Τύχη είχε αναλάβει και την “ανακούφιση” των ηρώων κατά τη διάρκεια των γλεντιών, αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί ως σήμερα.

Τουρσί: Η λέξη αυτή είναι απλή και λογικά οι περισσότεροι θα γνωρίζετε από πού προήλθε, αλλά αποτελεί χρέος μας να δηλώνουμε ακόμα και τα εννοούμενα, έστω κι αν αυτό κάνει άχαρο το ρόλο μας. Η λέξη προέρχεται από την αγγλική λέξη tour (τουρ), που σημαίνει “περιήγηση” και την ιταλική λέξη si (σι), που σημαίνει “ναι”. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο λοιπόν, όταν η Ιταλία και η Γερμανία, οι δύο χαμένες της αναμέτρησης, προσπαθούσαν να ορθώσουν εκ νέου το ανάστημά τους και να ανασυγκροτηθούν, οργανώνονταν από μεγάλα ταξιδιωτικά γραφεία της Βρετανίας, εκδρομές προς τις δύο παραπάνω χώρες, σε εξευτελιστικές τιμές. Έτσι λοιπόν, όταν έβγαινε μία καινούρια προσφορά για ταξίδι στην Ιταλία, οι Άγγλοι αστειευόμενοι έλεγαν: “Tour? Si!”, δηλ. “εκδρομή; Ναι!”, σε μισά αγγλικά και μισά ιταλικά. Η αλήθεια είναι ότι η κίνηση των “τουρσί” όπως ονομάστηκε στη συνέχεια, έδωσε ώθηση στην Ιταλία να αναπτυχθεί εκ νέου μέσω του τουρισμού της και να επανακάμψει. Αργότερα, το “τουρσί”, κατέληξε να είναι το απαραίτητο σουβενίρ που θα έπαιρνε κάποιος από την Ιταλία, αφού οι δαιμόνιοι Ιταλοί φρόντισαν να του δώσουν σάρκα και οστά. Τουρσί λοιπόν στις μέρες μας είναι ένα μικρό ξύλινο μπιμπελό στα χρώματα της αγγλικής και της ιταλικής σημαίας και πωλείται σε όλα τα τουριστικά καταστήματα. Να σημειωθεί ότι δεν έγινε ο ίδιος ντόρος με το “τουρνάιν” [αγγλ. tour + γερμ. nein (νάιν)=όχι]. Το τουρνάιν δήλωνε ξεκάθαρα μεταξύ σοβαρού κι αστείου την άρνηση των Άγγλων τουριστών να επισκεφθούν την αποδυναμωμένη μεγάλη χαμένη Γερμανία μετά τον πόλεμο. Η λέξη, με τα χρόνια, πήρε την έννοια της ειρωνίας, που πλέον χρησιμοποιείται στην αγγλική καθομιλουμένη μόνο από τους γηραιότερους κι όχι από τη νέα γενιά.

Πότε και πώς δημιουργήθηκε το κέλυφος των σαλιγκαριών:
Είναι απλό. Όπως πολύ καλά γνωρίζει ήδη η επιστημονική κοινότητα αλλά αρνείται να παραδεχτεί, τα σαλιγκάρια έχουν ανεπτυγμένη τη λογική, σχεδόν όσο και ο άνθρωπος. Έτσι, στις κοινωνίες τους χρησιμοποιούν ονόματα, ακριβώς όπως έμείς. Όταν ακόμα δεν είχαν κέλυφος λοιπόν, ένα νεογέννητο σχεδόν σαλιγκαράκι, η μικρή Κέλλυ, ήταν ένα ασθενικό μωρό και έπρεπε να παραμείνει στη φωλιά (βλ. θερμοκοιτίδα) για να δυναμώσει και να μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερα έξω. Απαγορευόταν δε, να τη δει το φως. Για κακή της τύχη όμως, πέρασε φως του Ηλίου στη φωλιά και η μικρή Κέλλυ, πέθανε από την ακτινοβολία, από το φως. Έτσι, από τότε, τα σαλιγκάρια αποφάσισαν να συνθέτουν το κέλυφός τους με υλικά που αντλούν από τη φύση, όπως χώμα και ρίζες, για να είναι εξασφαλισμέη η επιβίωσή τους σε κάθε περίπτωση. Το όνομα του κέλυφους προήλθε από τη μικρή Κέλλυ και το φως, που αποτέλεσε την αιτία να αποδημήσει εις Κύριον. Κέλλυ+φως=Κέλυφος.
Συμπερασματικά, η Κέλλυ, έσωσε τους μεταγενέστερους σαλίγκαρους με το θάνατό της.

Σάκε: ανοίκει στην οικογένεια των λεξεων οι οποίες περιγράφουν λέξεις-απομιμήσεις. H λέξη προέρχεται απο την αρχαία Ελλάδα και όχι απο την Ιαπωνία, όπως λανθασμένα πιστεύουν πολλοί σήμερα. Το “κε” ήταν ένα σκεύος που χρησιμοποιούσαν στην αρχαία Ελλάδα για να ετοιμάσουν ένα ζεστό κρασί που το εφτιαχναν στην Κρήτη, το “ρακέ” (σήμερα γνωστό και ως “ρακί”).
Οι αρχαίοι Έλληνες, γνωστοί θαλασσοπόροι/εξερευνητές, όταν είχαν ανακαλύψει την Ιαπωνία, ειχαν αναπτύξει πολύ καλές εμπορικές σχέσεις και ένα απο τα κύρια εξαγώγιμα προϊόντα τους ήταν το ρακέ. Οι Ιάπωνες, γνωστοί για την συνήθειά τους ως λαός να αντιγράφουν τους άλλους, προσπάθησαν να το παράγουν μόνοι τους και εφτιαξαν ένα ποτό απομίμηση το οποίο ονόμαζαν “κε” διότι ως γνωστόν στην ιαπωνική γλώσσα δεν υπάρχει το γράμμα “ρ”. Οι Έλληνες που δοκίμασαν το ποτό/απομίμηση το είπαν σα-ρακέ και με το πέρασμα των αιώνων, έμεινε η συντομότερη και πιο εύχρηστη λεξη, σάκε.

Σαλιγκάρι: το σαλιγκάρι είναι η κινέζικη απομίμηση του πανάκριβου ξύλου με την ονομασία “λυγάρι”, που παίρνουμε από το γνωστό δέντρο λυγαριά, που φύεται αποκλειστικά και μόνο στα αιγαιοπελαγίτικα νησία (“lygaria” όπως χαρακτηριστικά το ονόμασαν οι Φράγκοι και οι Ενετοί). Το δέντρο αυτό αποτέλεσε και το θέμα του γνωστού νησιώτικου τραγουδιού “λυγαριά λυγαριά, εσένα έχω στην καρδιά” το οποίο γράφτηκε από τον γνωστό Παριανό τραγουδοποιό του 18ου αιώνα, Βαγγέλη Εκατονταπυλιανίτη, προκειμένου να εκφράσει των ανιδιοτελή του έρωτα για μία όμορφη Ναξιώτισσα. Το λυγάρι, είναι πολύ ευλύγιστο ως ξύλινο υλικό, πράγμα που το καθιστά σπάνιο και υπερβολικά χρήσιμο σε δίαφορες κατασκευές οπως τόξο, σφεντόνα, ξύλινο ταμπλό αυτοκινήτου, όμποε κτλ. Το συνθετικό ξύλο “σαλιγκάρι”, είναι φθηνότερο αλλά υποδεέστερης ποιότητας και χρησιμοποιείται κατα κόρον σε οικοδομές και είδη εσωτερικής διακόσμησης που παράγονται από μεγάλες πολυεθνικές οπως πχ ΙΚΕΑ.
Οι Κινέζοι δεν αναγνωρίζουν την ονομασία “σαλιγκάρι” την οποία έδωσαν οι Έλληνες παραγωγοί για να ξεχωρίζουν το αυθεντικό πανάκριβο λυγκάρι από το συνθετικό, μέτριας ποιότητας “σαλιγκάρι”. Η υπόθεση της ονομασίας είναι ακόμα στα δικαστήρια.

Σαΐτα: ποδοσφαιρικός όρος που αναφέρεται όταν η ομάδα κερδίζει αλλά μετά από πολύ κακή εμφάνιση (σα-ήττα), γεγονός που αποτελεί αφορμή για απολύσεις στο προπονητικό team. Ο όρος έχει προέρθει από το αμερικανικό Football.

Σαλοπέτα: η λέξη έχει διττή σημασία, έχει χρησιμοποιήθεί τόσο στην ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Ο Λ.Οπέτας (Λεωνίδας Οπέτας) ήταν ένας από τους εξέχοντες δημογέροντες του νεοσύστατου ελληνικού κράτους του 1835. Αρχικά ήταν πολύ δημοφιλής στο λαό, διότι διακρινόταν για την σύνεση και την οξυδέρκειά του ως πολιτικός της εποχής. Για τους λόγους αυτούς επιλέχθηκε από τον Όθωνα να αναλάβει την οικονομική διαχείρηση της Πελοποννήσου. Η θητεία του Λ.Οπέτα σ’αυτό το πόστο όμως δεν στέφθηκε με επίτυχία διότι αυτός φρόντισε να βάλει το προσωπικό του συμφέρον πάνω από το εθνικό, με αποτέλεσμα το χρέος της περιοχής να φτάσει σε χαώδη επίπεδα, σε αντίθεση με την προσωπική του περιουσία, που αυξήθηκε υπερβολικά. Το σκάνδαλο αυτό έγινε γνωστό σε όλη την ελληνική επικράτεια με αποτέλεσμα το όνομά του να γίνει συνώνυμο με την απάτη. Έκτοτε ο δύσπιστος ελληνικός λαός όταν ήθελε να υποδηλώσει ότι κάποιος πολιτικός είναι διεφθαρμένος έλεγε ότι “αυτος είναι σαν τον Λ.Οπέτα” (Σαν+Λ.Οπέτα=Σαλοπέτα).
Από το έξωτερικό προέρχεται η δεύτερη σημασία της λέξης και συγκεκριμένα από τους Βάσκους αυτονομιστές της ΕΤΑ, οι οποίοι προκειμένου να μεταφέρουν τα εκρηκτικά τους, τα μετέφεραν σε μικρές ή μεγάλες συσκευασίες γλειφιτζουριών (αγγλ. Lollipop – συντομογραφία LOP). Από εκεί πήραν και το όνομά τους τα άκρως επικίνδυνα και ζημιογόνα εκρηκτικά LOPETA. Έτσι λοιπόν, η λέξη “Σα-LOPETA”, έφτασε να σημαίνει την πολύ επικίνδυνη και εκρηκτική κατάσταση. Χρησιμοποειίται ακόμα και στην καθημερινή ζωή όπως: “σκέτη σαλοπέτα το διπλανό γραφείο. Πήγα να ζητήσω ένα στιλό και όλοι τσακώνονταν αλλόφρονες μεταξυ τους. Δεν ξαναπατάω εκεί”.

Πηγή:navag-io.blogspot.com

Tags:

 

Για τον Αρθρογράφο

Περισσότερα άρθρα από

 

5 Σχόλια

  1. Renni says:

    Σορρυ παιδια, δεν ξερω κατα ποσο αυτα ισχυουν, αλλα αυτο με το Σάκε ειναι λαθος! Πρώτα απ’όλα στα ιαπωνικα υπαρχει το ‘ρ’. Το ‘λ’ δεν υπαρχει. (δεν υπαρχει ως γραφη, αλλα οταν βλεπουν μια συλλαβη με ‘ρ’ μπορουν να το διαβασουν και ως ‘λ’)

    Αυτο με κανει να αμφιβαλλω πολυ για την εγκυροτητα του αρθρου σας, λυπαμαι.

    • Spiros says:

      Συγνώμη έχεις ακούσει το ‘ρ’ στα ιαπωνικά;; Δεν υπάρχει σαν ήχος το ‘ρ’, δεν θα ακούσεις ποτέ κανέναν Ιάπωνα να προφέρει το ‘ρ’

      • Renni says:

        Ω ναι,το προφερουν!
        Arigatou=ευχαριστω
        Υπαρχουν παρα πολλες λεξεις με ρ!
        Δες κανενα ανιμε ή κα’να βιντεο. Οι γνωσεις σου ειναι ελλιπεις.

    • airkats says:

      το άρθρο ίσως να ελέγχεται για την ακρίβειά του στο θέμα το ‘ρ’ και μόνον! Σε όλα τα υπόλοιπα λήμματα είναι απολύτως ακριβές!!!

      :))) ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ!!! Απίστευτες ερμηνείες!

  2. Η φράση «καλομελέτα κι’ έρχεται» προέρχεται από ένα γεγονός που σχετίζεται με τον Θόδωρο Πάγκαλο. Κάποτε ο Πάγκαλος μπήκε σε ένα εστιατόριο, τι άλλο, για να φάει. Παράγγειλε μισό αρνί με την πετσούλα του (στην οποία είχε ιδιαίτερη αδυναμία), το οποίο και καταβρόχθισε με μεγάλη όρεξη. Αφού απόφαγε, του ήρθε μια φοβερή επιθυμία να ολοκληρώσει το γεύμα του με μίαν…ομελέτα από 12 αυγά και ρώτησε το γκαρσόνι αν η ομελέτα τους ήταν καλή. Ο σερβιτόρος τον διαβεβαίωσε ότι η ομελέτα ήταν όντως πολύ καλή, εξαίρετη. Παρήγγειλε λοιπόν ο Πάγκαλος την ομελέτα, αλλά αυτή αργούσε, παρά τις διαβεβαιώσεις του σερβιτόρου ότι έρχεται. Τελικά, εμφανίζεται ο σερβιτόρος κουβαλώντας την τεράστια ομελέτα αναφωνώντας στον Πάγκαλο «καλή ομελέτα κι΄έρχεται». Η φράση αυτή, με το πέρασμα του χρόνου, τροποποποιήθηκε λιγάκι (η καλή ομελέτα έγινε καλομελέτα) και έτσι έφθασε στις μέρες μας ως «καλομελέτα κι’ έρχεται».

Αφήστε το σχόλιο σας

 




 

 
Ετυμολογία λέξεων και φράσεων
 
More in Η γωνιά των slappers
Έχασε £650 …αλλά κέρδισε £111000 στο πόκερ (βίντεο)

Καλά χριστούγενα έκανε φέτος ένας παίκτης του πόκερ στο Λονδίνο ...όπου κέρδισε £111000 σε τζάκποτ μετά από χαμένη παρτίδα...

Close