Unplugged: Στο Σύνταγμα

Unplugged: Στο Σύνταγμα

Αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες μέρες στο Σύνταγμα, αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα, δεν μπορεί να το ακυρώσει κανείς ότι και να γίνει. Και δεν μπορεί
να το ακυρώσει γιατί είναι κάτι το πρωτόγνωρο, και κάθε τι νέο αξίζει της προσοχής μας. Αλλοίμονο αν ακυρώνουμε έτσι απλά κάτι το καινούργιο. Πριν συνεχίσω όμως με τις σκέψεις μου για τους “Αγανακτισμένου” θα κάνω μια μικρή παρένθεση για δυο θεματάκια που με τσάντισαν τελευταία.

Ενοχλημένοι δηλώνουν οι βουλευτές στα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης, που λέει και ο Πανούσης), γιατί ο κόσμος τους αποκαλεί κλέφτες αλλά και για την
“επίθεση” που δέχτηκαν κάποιοι συνάδελφοί τους έξω από την Βουλή.

Για το ποίους λόγους ο κόσμος αποκαλεί τους πολιτικούς κλέφτες δεν νομίζω πως χρειάζεται να κάνω κάποιο παραπάνω σχόλιο. Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί
ο πολιτικός κόσμος δείχνει τόσο ξαφνιασμένος με αυτό…Δηλαδή τι περίμενε; Να τους θαυμάζουμε κιόλας; ‘Η μήπως περιμένανε αυτό πάρτι να συνεχίζονταν αιώνια;

Οι δημοσιογράφοι από τη μεριά τους, χρησιμοποιούν το κλισέ “μα δεν είναι όλοι το ίδιο”. Εγώ τους θεωρώ όλους ίδιους για δυο απλούς λόγους. Πρώτον αν ξέρεις ότι δίπλα σου γίνονται ένα σορό “όμορφα πραγματάκια” και εσύ δεν τα καταγγέλλεις πολύ απλά είσαι συνένοχος. Άρα φταις. Δεύτερον αν μέσα στο πεδίο δράση σου, γίνονται επίσης “όμορφα πραγματάκια” και εσύ δεν τα γνωρίζεις τότε είσαι κουτός, άρα είσαι επικίνδυνος άρα…πρέπει να φύγεις.

Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, και οι υπάλληλοί του στα ΜΜΕ, δήλωσαν την αγανάκτησή τους για την “επίθεση” που δέχτηκαν κάποιοι βουλευτές κατά την έξοδό τους από τη Βουλή. Δεν χρησιμοποιώ την λέξη “επίθεση” μέσα σε εισαγωγικά τυχαία, πολύ απλά γιατί δεν μου έμοιαζε και πολύ σαν επίθεση. Από όσο είδα μια ομάδα ανθρώπων τους αποδοκίμαζε έντονα, ενώ αυτοί ήταν μέσα στα αυτοκίνητά τους. Αν αυτό ονομάζεται επίθεση τότε μάλλον δεν έχουν καταλάβει ακόμα το τι παίζει γύρω τους. Γιατί όσο και αν δεν συμφωνώ, έχω ακούσει πολλές φωνές γύρω μου που θα γούσταραν κάτι πιο “αποτελεσματικό”. Η εποχή που κάποιος πολιτικός διέσχιζε το πλήθος και αυτό τον αποθέωνε, έχει περάσει.

Μεγάλη κουβέντα γίνεται επίσης και για το σκοπό του κινήματος των αγανακτισμένων. Πολύ έχουν πει πολλά, αλλά πολλοί από αυτούς δεν έχουν περάσει καν από το σύνταγμα τις τελευταίες μέρες. Εγώ απλά θα εκφράσω τις δικές μου σκέψεις, χωρίς αυτές να είναι απαραιτήτως σωστές ή να εκφράζουν το σύνολο των ανθρώπων που έρχονται στο Σύνταγμα. Τη πρώτη μέρα κατέβηκα λοιπόν στο Σύνταγμα, γιατί πραγματικά ήμουν περίεργος. Το ίδιο και τη δεύτερη.

Αυτό που ένιωσα ήταν θετικό, πολύ απλά γιατί η πλειοψηφία του κόσμου κατεβαίνει αυθόρμητα. Από ένστικτο αν θέλετε. Αυτό όπως είναι φυσικό φοβίζει.
Φοβίζει είτε γιατί δεν το καταλαβαίνουν είτε γιατί δεν μπορούν να το εκμεταλλευτούν και να το κάνουν δικό τους. Νομίζω πως είναι κοινά αποδεκτό το γεγονός ότι για πολλά χρόνια η κοινωνία μας ήταν υπνωτισμένη. Αυτές τις ημέρες στο Σύνταγμα (και στην υπόλοιπη Ελλάδα φαντάζομαι) γίνεται μια πολύ όμορφη ανταλλαγή ανεξάρτητων απόψεων, σκέψεων και ιδεών. Πολύς κόσμος δεν κάθεται μόνος του στο καναπέ κατεβάζοντας καντήλια μπροστά στη τηλεόραση.

Αν με ρωτούσε κάποιος που μπορεί να οδηγήσει αυτό, σίγουρα δεν θα μπορούσα να απαντήσω με σιγουριά. Πρώτον γιατί είναι ακόμα νωρίς και δεύτερον γιατί δεν είμαι ειδικός σε τέτοια θέματα. Νομίζω όμως πως κάτι τέτοιο ίσως να έπρεπε να είχε γίνει νωρίτερα. Νομίζω επίσης πως μπορεί να οδηγήσει σε κάτι θετικό.

Με λίγα λόγια. Στο Σύνταγμα καθημερινά άνθρωποι από διάφορες ηλικίες κάνουν μια προσπάθεια να επικοινωνήσουν και να οργανωθούν. Το μέλλον θα δείξει…

Μόνο και μόνο το γεγονός ότι όλο και περισσότερος κόσμος αμφισβητεί όλους αυτούς που τόσα χρόνια, είτε ενεργά είτε παθητικά, μας οδήγησαν σε αυτή τη θέση είναι κάτι το όμορφο.

Posted in Unplugged and tagged , , , , , , , , , .

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *