Termatofylakas: Τζίγκερ αγόρασε;;;

Τζίγκερ αγόρασε;;;

Στην Ελλάδα πάντοτε θέλουμε το εύκολο χρήμα. Πάντοτε θέλουμε λεφτά και θέλουμε επιτυχίες άμεσα. Αυτό καθρεπτίζετε στην άποψη που έχουμε για το ποδόσφαιρο και πως θέλουμε οι ομάδες μας να παίρνουμε τα πρωταθλήματα. Ήθελα να γράψω καιρό τώρα ένα άρθρο για τον Βαρδινογιάννη και τον Παναθηναϊκό αλλά δεν έβρισκα χρόνο. Όχι γιατί πιστεύω ότι έχει κάνει σωστά πράγματα στην ομάδα – κανένας δεν είναι αλάνθαστος – αλλά είναι ειλικρινής. Αντίθετα με τους «Αμπράμοβιτς» αυτής της χώρας.

Την ιστορία για τα διοικητικά του Παναθηναϊκού την ξέρετε να μην την ξαναλέμε. Σε πρόσφατη συνέντευξη του ο Τζόνι Βεκρής είπε τα πράγματα με το όνομα τους. Αν δεν περάσει ο Παναθηναϊκός στους ομίλους του Τσάμπιονς Λίγκ κινδυνεύει με οικονομική καταστροφή. Θα μπει μέσα 25εκ. και σημαίνει ότι θα πρέπει να αρχίσει να πουλάει παίκτες. Τόσο καιρό μας είχαν πεθάνει για τους παικταράδες που θα έφερναν και έφεραν αρκετούς. Αλλά τι σημασία έχει αν μετά από 2 χρόνια δεν έχουμε λεφτά να συντηρήσουμε την ομάδα..

Αλλά αυτό είναι κάτι συνηθισμένο στην Ελλάδα. Δεν σκεφτόμαστε το μέλλον αλλά πάντοτε θέλουμε το εύκολο τώρα, σήμερα.

Ένας από τους λόγους που «πήγαινα» τον Τζίγγερ ήταν ότι πότε δεν προσπάθησε να παίξει τον αρεστό στις εφημερίδες και στους οπαδούς. Έλεγε πάντοτε αυτό που πίστευε. Δεν ήθελε ποτέ να πάει στην ΕΠΟ και να κερδίσει την εύνοια τον διαιτητών για τον Παναθηναϊκό. Δεν ήθελε να ξοδέψει δισεκατομμύρια γιατί πρώτον δεν έλεγε ποτέ ότι ήταν ο Αμπράμοβιτς, αλλά και γιατί ήξερε ότι δεν μπορούσε ποτέ να συντηρήσει την ομάδα, την εταιρεία Παναθηναϊκός με αυτό τον τρόπο – κανένας δεν το έκανε – ούτε και ο Κόκκαλης στον Ολυμπιακό. Έπρεπε πάντοτε να υπάρχει ένα μέτρο.

Αλλά αυτό το μέτρο δεν το είχαν οι Βγενόπουλος, Πατέρας που πάντοτε φώναζαν ότι έπρεπε ο Πρόεδρος να βάζει συνεχώς λεφτά για την «αγάπη» της ομάδας. Πολύ ωραία το έκαναν για 2 χρόνια και πήραν 1 πρωτάθλημα. Όμως τι κατάφεραν με αυτό; Αυτό είχε την ανάγκη η ομάδα; Την ευκαιριακή χαρά για τους οπαδούς που πιθανότατα να υποθήκευσε το μέλλον της; Ο Βγενόπουλος δεν έχασε από τον Παναθηναϊκό αλλά αντίθετα κέρδισε. Αν δεν κάνω λάθος με όχημα την ομάδα του τριφυλλιού αγόρασε την Ολυμπιακή και μερίδιο από τον ΟΤΕ.

Είναι χαρακτηριστικό φαινόμενο διάφοροι επιχειρηματίες να χρησιμοποιούν το ποδόσφαιρο σαν όχημα για άλλες δραστηριότητες. Σαν τώρα θυμάμαι τα συλλαλητήρια κατά του Βαρδινογιάννη και τις βαρύγδουπες δηλώσεις του Βγενόπουλου, ο οποίος ήταν ο πρώτος που έφυγε όταν βρήκε τα δύσκολα και ακολούθησε και ο Πατέρας. Αυτοί ήταν οι «παλικαράδες» που βγαίναν στις εφημερίδες και έλεγαν ότι θα πρέπει ο Παναθηναϊκός να επενδύει εκατομμύρια κάθε φορά να παίρνει τους μεγαλύτερους παίκτες να κάνει νέο γήπεδο να, να, να.

Να σας πω κάτι. Δεν θέλω τίποτα από όλα αυτά. Δεν θέλω να έρθει νέος πρόεδρος να βάλει 100εκ για να πάρει νέους παίκτες. Ούτε θέλω να πάρουμε  πρωτάθλημα με την διαιτησία 50-50% που περηφανευότανε ο Πατέρας ότι δημιούργησε..

Θέλω έναν πρόεδρο που να μην μιλάει στις εφημερίδες να μην πουλάει ψευτομαγκιά να μην σου πουλάει ελπίδες απλά για να κερδίσει εις βάρος σου, να φτιάξει το γήπεδο και να έχει μία ομάδα όχι από αστέρες ακριβοπληρωμένους αλλά από Παναθηναικούς. Δεν θέλω πρωταθλήματα με το «50-50» της ΕΠΟ.

Για αυτό «πήγαινα» τον Τζίγγερ. Γιατί δεν είμαι σίγουρος ότι θα μου έδινε όλα αυτά που είπα, αλλά τουλάχιστον δεν ήτανε «ψευτόμαγκας» ούτε τα παρατούσε μετά από την πρώτη δυσκολία. Τους «έδωσε» τον ΠΑΟ και άφησε σε όλο τον κόσμο να δούνε ακριβώς πόσο Παναθηναϊκοί είναι.

Δεν νομίζω ότι ποτέ οι οπαδοί θα ζητούσανε από τον Τζίγγερ να γυρίσει στην ομάδα, αν και ίσως να το κάνει όταν δεν βρεθεί πλέον κανένας να οργανώσει την ομάδα. Αλλά ξέρω ότι ακόμα και αν γυρίσει μετά από λίγο καιρό θα έχουμε τα ίδια.

Γιατί ο Έλληνας και ο οπαδός έχει «βίτσιο». Δεν θέλει ανθρώπους να δουλεύουν και να του λένε την αλήθεια. Θέλει να τον κοροϊδεύουν. Θέλει να του «πουλάνε» όνειρα όπως αυτά που πουλούσαν οι Πατέρας-Βγενόπουλος – οι «Παναθηναϊκοί».