Διαφημίζουν εικονικές λύσεις σε πραγματικά προβλήματα

Διαφημίζουν εικονικές λύσεις σε πραγματικά προβλήματα

Αλεπάλληλα παραδείγματα ενός είδους “ιδεολογικής διαστροφής” έρχονται στη δημοσιότητα, αποκαλύπτοντας ότι η κυβέρνηση, οι κρατικές δομές αλλά και ιδεολογικοί μηχανισμοί, όπως τα Μ.Μ.Ε., παραμερίζουν συχνά τα πραγματικά προβλήματα που δημιουργούνται στην κοινωνία από τις υφεσιακές πολιτικές των μνημονίων, αλλά αντίθετα απασχολούνται έντονα με την “εικόνα” που σχηματίζεται από αυτές τις πολιτικές.

Ένα παράδειγμα μάλλον παλαιότερων εποχών, που συνδέεται με τη μικροαστική αντίληψη περί τιμής και υπόληψης είναι το πρόβλημα της εγκυμοσύνης στην εφηβεία: δεν προσδιορίζεται ως πρόβλημα της μικρής έφηβης που βρίσκεται μπροστά σε καταστάσεις που δεν αντιστοιχούν στην ηλικία της και η μέριμνα δεν αφορά το πώς μπορεί η ίδια να βοηθηθεί. Αντίθετα, προσδιορίζεται ως πρόβλημα της οικογένειας απέναντι στην κοινότητα, που συνδέεται με την τιμή και τη φήμη της. Επί το λαϊκό “τι θα πει ο κόσμος”. Η ίδια η έφηβη έτσι, όχι μόνο δεν βοηθάται, αλλά αντίθετα προσδιορίζεται η ίδια ως “πρόβλημα” για την οικογένειά της.

*Μια ανάλογη πρακτική κάνει την εμφάνισή της και στις κοινωνικές δομές. Πρόκειται για μια πολιτική επιλογή που προτάσσει την “επικοινωνιακή διαχείρηση της κρίσης” ως προτεραιότητα έναντι της πραγματικής διαχείρησης της κρίσης- η οποία έχει παραχωρηθεί εξ ολοκλήρου στα …έμπειρα χέρια της συγκυβέρνησης. Έτσι, η διάλυση της κοινωνίας που επιφέρουν τα υφεσιακά μέτρα απασχολεί ως προτετραιότητα τόσο, όσο η “φήμη” των κρατικών δομών, που πάντως αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.

** Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο διαγωνισμός του ΕΚΑΒ για να βρεί “Σύμβουλο Επικοινωνίας”. Την ώρα που οι ελλείψεις σε προσωπικό είναι τεράστειες, που τα ασθενοφόρα είναι σαράβαλα, που λόγω των πάσης φύσεως περικοπών αδυνατεί να ανταποκριθεί όπως θα έπρεπε στις κλήσεις, και με δεδομένο ότι το ΕΚΑΒ προσφέρει υπηρεσίες ζωής, η διοίκηση του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας απασχολείται με την “εικόνα” του. Η διοίκηση του ΕΚΑΒ αντί να ασχοληθεί να βρει τρόπους να ενισχύσει τον προϋπολογισμό του και να οργανώσει τις υπηρεσίες του, προτιμά να …παρακολουθεί τα δημοσιεύματα του Τύπου και να απαντάει στα προβλήματα με επικοινωνιακούς τρόπους: ο σύμβουλος Επικοινωνίας, σύμφωνα με την Προκήρυξη, πρέπει να διαμορφώσει Επικοινωνιακή στρατηγική και Στόχους, να παρακολουθεί τη δημοσιότητα, να βρίσκεται σε επαφή με τους δημοσιογράφους Υγείας, και να υποστηρίζει θέματα Διαχείρησης κρίσεων. Το ύψος του κονδυλίου εκτιμάται σε 12.000 ευρώ το χρόνο. Η τιμή των δημοσίων σχέσεων έχει μειωθεί σε 1.000 ευρώ το μήνα ανά πελάτη, πράγμα που αποκλύπτει άλλη μία “γαλέρα” στην αγορά της Επικοινωνίας.

** Ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων έχει προκηρύξει διαγωνισμό για την *καμπάνια ενημέρωσης κατά της “πολυφαρμακίας”*, ύψους 500.000 ερώ σε δύο χρόνια. Όταν καθημερινά προβάλλονται εικόνες έλλειψης φαρμάκων και αδυναμίας των ασθενών να καλύψουν οικονομικά οι ίδιοι τις θεραπείες τους, όταν ο ΕΟΠΥΥ έχει στερέψει, ο ΕΟΦ βγάζει καμπάνια για την “πολυφαρμακία”. Έτσι, ένα δομικό πρόβλημα της σύγχρονης ιατρικής, που συνδέεται με το ιατρικό κατεστημένο και τη δράση των φαρμακευτικών εταιρειών, επιχειρείται να παρουσιαστεί ως ατομικό πρόβλημα, ή ακόμα χειρότερα να παρουσιαστεί η ενοχική εικόνα μιας κοινωνίας. Ο παππούς που καταναλώνει φάρμακα είναι υπέυθυνος για την κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος.

* Θυμάστε το 2010 την καμπάνια της Ε.Ε. για το *Ευρωπαϊκό Έτος κατά της Φτώχειας*; Ακριβώς την περίοδο που είχαν αρχίσει να ανακοινώνονται τα πρώτα μνημονιακά μέτρα; Λοιπόν οι ίδιοι της Ευρώπης που αποφάσιζαν τότε σε συνεργασία με το ΔΝΤ να δαλύσουν τον κοινωνικό ιστό στην Ελλάδα για τα επόμενα 20 χρόνια, έκαναν καμπάνια κατά της φτώχειας! Θυμάστε το σποτ; Κυρία σε κατάθλιψη πηγαίνοντας στο σούπερ μάρκετ σκέφτεται: “Απορρυπαντικό 5 και 50, γάλα 1 και 20”.

Να την ακούσει ποιος; και να “ευαισθητοποιηθεί” ποιος “κατά της φτώχειας”; Προφανώς οι μέλλοντες φτωχοί- πάμφτωχοι έλληνες. * Ανάλογη είναι και η τακτική της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ: Λέει ναι σε όλα τα μνημονιακά μέτρα που εξαθλιώνουν τα φτωχά στρώματα και φτωχοποιούν τα μικρο-μεσαία.

Εγκαλεί την κυβέρνηση γιατί “καθυστερεί” να τα εφαρμόσει. Και από την άλλη το έχει ρίξει στις φιλανθρωπίες: οργανώνει συσσίτια με την Αρχιεπισκοπή και μαζεύει φάρμακα και σχολικά είδη για τους φτωχούς και τους άπορους. Με άλλα λόγια, “να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι”.

Αγγέλα Νταρζάνου

Πηγή: (Αυγή της Κυριακής) ThePressProject.gr

Posted in Η γωνιά των slappers and tagged , , .

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *