Ο βασιλιάς

Ο βασιλιάς

Σήμερα θα σας πω για μια από τις αγαπημένες μου ελληνικές ταινίες που όπως καταλάβατε από τον τίτλο λέγετε ο βασιλιάς. Όταν είδα την ταινία το πρώτο σχόλιο μου ήταν ότι ναι αυτός είναι κινηματογράφος και ναι ο κινηματογράφος είναι τέχνη.

Είναι μια ταινία ρεαλιστική ,γεμάτη συναισθήματα που απεικονίζει με  φωτογραφική ακρίβεια τον κυνισμό της επαρχίας. Μία ταινία με ιστορίες που ακούμε γύρω μας καθημερινά, και που όμως μας σοκάρουν όταν τολμήσουμε να πιστέψουμε στο τι κόσμο ζούμε.

Η ταινία δείχνει  ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να πηγαίνεις – από φύση, όχι για να προκαλέσεις – κόντρα στο ρεύμα, αναζητώντας να βρεις την αλήθεια σου. Είναι μια ταινία που μιλά για τη διαφορετικότητα. Δείχνει την ισοπέδωση των συναισθημάτων που πάνε να γίνουν κατάσταση πραγμάτων γύρω μας και μας κάνει να ξανασκεφτούμε τον  ορισμό των  εννοιών  καλού – κακού, δίκαιου – άδικου,

αληθινού – ψευδούς, ηθικού – ανήθικου.

Η σκηνοθεσία είναι του Νίκου Γραμματικού σε σενάριο Νίκου Γραμματικόυ, Νίκου Παναγιωτόπουλου βασισμένο σε μια πραγματική ιστορία, παραγωγής 2002. Ο Βαγγέλης Μουρίκης ενσαρκώνει συγκλονιστικά τον ήρωα της ταινίας.Μαζί του με μοναδικές ερμηνίες οι :Μαριλίτα Λαμπροπούλου, Μηνάς Χατζησάββας, Γιάννης Ζουγανέλης , Άννα Βαγένα. Η ταινία βραβεύτηκε στο 43ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με τα βραβεία  Καλύτερης Ταινίας, Α Ανδρικού ρόλου, Σκηνογραφίας και Ήχου.

Η υπόθεση της ταινίας :

Ο Βαγγέλης είναι ένας νέος που αποφυλακίζεται και παίρνει την απόφαση να ξεκόψει από τις παρέες του παρελθόντος. Νέο του σπίτι θα είναι το εγκαταλελειμμένο πατρικό του, στο χωριό του πατέρα του στην Πελοπόννησο. Οι κάτοικοι της περιοχής του υποδέχονται με καχυποψία. Ο μόνος που δείχνει να τον συμπαθεί είναι ο Πέτρος, ο Αστυνόμος της γειτονικής κωμόπολης. Σταδιακά όμως, ο Βαγγέλης εντάσσεται στην τοπική κοινωνία, έως τη στιγμή που φτάνει η Μαρία η γυναίκα της ζωής του. Από τη στιγμή αυτή τα πράγματα θα ξεφύγουν από τον έλεγχο.

Η μουσική της ταινίας ανήκει στον Θανάση Παπακωνσταντίνου και ακούμε το ομώνυμο τραγούδι