Υδροβιότοποι της Ελλάδας
Υδροβιότοπος είναι μια περιοχή όπου το νερό αποτελεί τον κύριο παράγοντα ελέγχου του φυσικού περιβάλλοντος καθώς και της πανίδας και χλωρίδας που συνδέεται με αυτή την περιοχή.
Υδροβιότοποι, κατά το άρθρο 1(1) της σύμβασης Ραμσάρ, «είναι εκτάσεις καλυπτόμενες φυσικά ή τεχνητά, μόνιμα ή εποχιακά από στάσιμα ή ρέοντα γλυκά, υφάλμυρα ή αλμυρά νερά, συμπεριλαμβανομένων και των εκτάσεων που καλύπτονται από θαλάσσιο νερό, του οποίου το βάθος δεν υπερβαίνει τα 6 μέτρα κατά την άμπωτη».
Οι υγρότοποι έχουν ιδιαίτερη οικολογική σημασία, η οποία οφείλεται στην ποικιλότητα των ειδών και στις πυκνότητες των πληθυσμών που κατοικούν σε αυτούς, στη συνήθως υψηλή τους παραγωγικότητα και στα ιδιαίτερα ενδιαιτήματα που περικλείουν.
Υδροβιότοποι της Ελλάδας
- Η Λιμνοθάλασσα Κοτύχι και Δάσος Στροφυλιάς
- Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου
- Αμβρακικός Κόλπος
- Λίμνη Μικρή Πρέσπα
- Δέλτα Αξιού-Αλιάκμονα
- Λίμνες Κορώνεια και Βόλβη
- Η Λίμνη Κερκίνης
- Δέλτα Νέστου
- Η Λίμνη Βιστονίδα
- Λίμνη Ισμαρίδα
- Δέλτα του Έβρου