Περπάτημα, κολύμπι, ποδήλατο ή χορός αποδεικνύονται σωτήρια ενάντια στον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη. Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μεταβολική ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από αύξηση της συγκέντρωσης του σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία) και διαταραχή του μεταβολισμού της γλυκόζης, είτε ως αποτέλεσμα ελαττωμένης έκκρισης της ινσουλίνης από το πάγκρεας, είτε λόγω ελάττωσης της ευαισθησίας των κυττάρων του σώματος στην ινσουλίνη. Οι κύριοι τύποι σακχαρώδους διαβήτη είναι ο διαβήτης τύπου 1 και ο διαβήτης τύπου 2.

Τα πράσινα φασολάκια μαζί με άλλα είδη φασολιών ανήκουν στο είδος Phaseolus vulgaris και είναι γνωστά και ως «κοινά φασόλια», ίσως διότι προέρχονται από ένα κοινό πρόγονο που καταγόταν από το Περού. Εισήχθησαν στην Ευρώπη το 16ο αιώνα από τους Ισπανούς εξερευνητές που επέστρεφαν από το ταξίδι τους στο Νέο Κόσμο και εξαπλώθηκαν και σε άλλα μέρη παγκοσμίως. Σε αντίθεση με τα άλλα μέλη της οικογένειας, ολόκληρα τα πράσινα φασόλια (φασόλι, σπόρος, περικάρπιο) είναι εδώδιμα και μπορεί να καταναλωθούν και φρέσκα. Μια ονομασία τους στα αγγλικά (snap beans) παραπέμπει στον κρότο που κάνουν τα καλά φρέσκα φασόλια όταν σπάνε, ενώ μια άλλη κοινή ονομασία τους (string beans) στις ίνες που υπάρχουν εξωτερικά, οι οποίες όμως έχουν κατά πολύ μειωθεί με τις νέες ποικιλίες.

Η χοληστερίνη είναι μια λιπαρή ουσία η οποία βρίσκεται σε όλα τα κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού. Παράγεται στο συκώτι μας και ενώ όλοι ακούγοντας γι αυτήν πανικοβάλλονται στην πραγματικότητα η ίδια παίζει καθοριστικό ρόλο για την ομαλή λειτουργία του οργανισμού. Συγκεκριμένα βοήθα στην έκκριση συγκεκριμένων ορμονών , στην ομαλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος ενώ έχει και άμεση συσχέτιση με την παραγωγή και απορρόφηση ορισμένων βιταμινών. Ότι ανάφερα παραπάνω φυσικά έχει να κάνει με την καλή χοληστερίνη (HDL) και όχι με την κακή χοληστερίνη (LDL) η οποία και σχετίζεται με καρδιαγγειακές παθήσεις.

Η Κυστική Ίνωση (ΚΙΝ) είναι μια ανίατη, ιδιαίτερα απειλητική για τη ζωή, γενετική, κληρονομική , μη μεταδοτική ασθένεια. Ένα ελαττωματικό γονίδιο προκαλεί το σώμα να παράγει μια αφύσικα παχιά, κολλώδη βλέννα που φράζει τους πνεύμονες και οδηγεί σε επικίνδυνες μολύνσεις των πνευμόνων. Αυτές οι παχιές εκκρίσεις επηρεάζουν επίσης το πάγκρεας, αποτρέποντας τα ένζυμα της πέψης να φθάσουν στα έντερα και να βοηθήσουν στη διάσπαση και απορρόφηση των τροφών.