Σιγά μη φοβηθώ, σιγά μη κλάψω

Νίκος Καζαντζάκης

Όσο περνούν τα χρόνια συνειδητοποιώ  ότι γίνομαι  πιο συντηρητικός. Προσπαθώ να σκέπτομαι και να αισθάνομαι ελεύθερα έτσι ώστε  να εξελίσσομαι και να ζω απλά  αλλά αυτό με το πέρασμα του χρόνου γίνεται πιο επίπονο και δύσκολο. Κάθε χρόνο απαιτούνται περισσότερες δυνάμεις στο να αντιστέκομαι στις πιέσεις και τις καταστάσεις που εμποδίζουν την ελεύθερη σκέψη και έκφραση. Αν  παρατηρήσει κανείς  τα γεγονότα θα δει ότι πίσω από αυτό υπάρχει  ένα εργοστάσιο παραγωγής φόβου που έμμεσα περνά τα  μηνύματα  του  δηλαδή  απαγορεύει να καπνίζεις, να διαδηλώνεις, να έχεις άποψη ,να ονειρεύεσαι ,να σκέφτεσαι  και γενικά να ζεις  και να εκφράζεσαι  χωρίς ταμπού και πρότυπα. Για αυτό λοιπόν  δημιουργείται μέσα μου μια εσωτερικότητα χτίζοντας ένα κάστρο όπου υπάρχει διανοητική και συναισθηματική ελευθερία  και  αντίσταση  στο κυνισμό της εποχής μας. Αυτός ο αγώνας εδώ και χρόνια είναι συνεχής παρά τις μεγάλες διακυμάνσεις που έχει. Για αυτό λοιπόν θα τραγουδήσω ξανά «σιγά μη φοβηθώ σιγά μη κλάψω» όπως τραγουδά και ο Γ.Αγγελάκας  στο ομώνυμο τραγούδι του.

Ο Διαβάτης του Ερέβους