Tην άνοιξη του 1179, όταν έφτασε στην Kωνσταντινούπολη η Aγνή η Φράγκα, ήταν μόλις εννιά ετών. H ομορφιά της ήταν «διάφανη, κρυστάλλινη»

Η μικρή, γλυκιά Μαργαρίτα από τα δώδεκα της μεγάλωνε μαθαίνοντας να μισεί τον παιδικό της φίλο και τη μάνα του. Ο πατέρας της τροφοδοτούσε την αθώα παιδική της ψυχή με το συναίσθημα αυτό, στάζοντας σταγόνα-σταγόνα το δηλητήριο του

Στα σαράντα μου χρόνια, εγώ, η Σαριτέ Σεντέγια, έχω σταθεί πιο τυχερή από τις άλλες σκλάβες. Θα ζήσω πολλά χρόνια και τα γηρατειά μου θα είν’ ευτυχισμένα, γιατί το άστρο μου -το ζέτουάλ- λάμπει ακόμα κι όταν η νύχτα είναι συννεφιασμένη.