Ξαφνικά η ατζέντα της ημέρας άδειασε από τα θέματα που θα καθορίσουν το μέλλον της χώρας και των κατοίκων της τα επόμενα χρόνια και γέμισε με εκείνα που τραβούν εύκολα την προσοχή μας αλλά θα μπορούσαν να έχουν ανακύψει χθες, σήμερα ή αύριο, ανάλογα με το πότε θα επέλεγε κανείς να τα ανασύρει και να τα τοποθετήσει στο κορυφαίο βάθρο με τα ενδιαφέροντα της κοινής γνώμης.
Δηλαδή, παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον το αν το ΣΔΟΕ ψάχνει τα οικονομικά 30 βουλευτών για ενδεχόμενο περίεργο πλουτισμό, αλλά είναι πιο σημαντικό αυτήν την περίοδο να ασχοληθούμε με το πόσο θεαματικά αλλάζουν οι εργασιακές σχέσεις και τα ασφαλιστικά δεδομένα.
Ομοίως είναι κορυφαίο ζήτημα το αν κάποιοι υπουργοί εμπλέκονται σε υποθέσεις που έχουν να κάνουν με ξέπλυμα βρόμικου χρήματος, αλλά απείρως σημαντικότερο προβάλλει το θέμα της φορολογικής επίθεσης που θα υλοποιηθεί με θύματα εκείνους στους οποίους έχει αποδοθεί μόνιμα αυτός ο ρόλος, γιατί οι κυβερνήσεις -η σημερινή και οι προηγούμενες- αδυνατούν ή δεν θέλουν να επεκτείνουν τη φορολογική βάση σε ομάδες που μονίμως φροντίζουν να παρακολουθούν από απόσταση ασφαλείας τα τεκταινόμενα στο πεδίο της δημοσιονομικής προσαρμογής και της αντιμετώπισης της κρίσης.
Η πρώτη περίπτωση ερευνάται εδώ και ένα χρόνο, ενώ η δεύτερη αφορά υπόθεση που συνέβη πριν από 6-7 χρόνια. Αναρωτιέται κανείς γιατί αναδύθηκαν τώρα. Αλλού είναι τα ζεστά θέματα και σε άλλα εστιάζεται το φως της δημοσιότητας. Θα μπορούσε να αναζητήσει κανείς ευθύνες -με διαφορετικό επιμέρους βαθμό σπουδαιότητας- σε όλο το μηχανισμό μέσω του οποίου διαμορφώνεται η ατζέντα της επικαιρότητας. Ομως, σε κάθε περίπτωση, το μεγαλύτερο βάρος πέφτει στις κρατικές κινήσεις οι οποίες επιλέγουν να καθορίσουν πού θα στραφούν τα φώτα της δημοσιότητας, επιδιώκοντας είτε εύκολους αντιπερισπασμούς που διευκολύνουν τις σκληρές αποφάσεις είτε περιστασιακούς εντυπωσιασμούς που αποδίδουν άλλοθι αποτελεσματικότητας.
Προφανώς η μάχη κατά της διαφθοράς, η οποία ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό για την κρατική χρεοκοπία, πρέπει να είναι διαχρονική και αποφασιστική. Υπάρχουν όμως συγκεκριμένες μάχες που πρέπει να δοθούν και είναι σαφείς οι προτεραιότητες που καθορίζουν τη στρατηγική τους. Ας μη χάνεται λοιπόν ο στόχος, το πακέτο των μέτρων είναι ακόμη ανοιχτό, όπως ανοιχτό είναι και το θέμα της βιωσιμότητας του χρέους μας, της παραμονής μας στην Ευρωζώνη, της ουσιαστικής μεταρρύθμισης των δομών του κράτους.
Πηγή:(ΝΙΚΟΣ ΦΡΑΝΤΖΗΣ) naftemporiki.gr
