Σχέση εκκλησίας κράτους

Αρά πως είναι δυνατόν να γίνει δυνατό ο διαχωρισμός κράτους εκκλησίας όπως επιβάλει η σύσταση ενός προηγμένου και πολιτισμένου κράτους ;

Αρά πως είναι δυνατόν να γίνει δυνατό ο διαχωρισμός κράτους εκκλησίας όπως επιβάλει η σύσταση ενός προηγμένου και πολιτισμένου κράτους ;

Σύμφωνα με την «Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας» του Α. Α. Βασίλιεφ κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Μεγάλου Κωνσταντίνου, ο Χριστιανισμός απέκτησε το επίσημο δικαίωμα να υπάρχει και να αναπτύσσεται.

Το πρώτο διάταγμα που ευνοούσε τον Χριστιανισμό, εκδόθηκε το 311 από τον Γαλέριο, που υπήρξε ένας από τους πιο άγριους διώκτες του. Δύο χρόνια αργότερα, ο Μεγάλος Κωνσταντίνος εξέδωσε το εξαιρετικά ενδιαφέρον έγγραφο, το οποίο ονομάζεται Έδικτο των Μεδιολάνων.

Σύμφωνα με αυτό το διάταγμα, οι χριστιανοί και όσοι πίστευαν σε άλλες θρησκείες, είχαν πλήρη ελευθερία να ακολουθούν οποιαδήποτε θρησκεία ήθελαν. Όλα τα εναντίον των χριστιανών μέτρα εθεωρούντο άκυρα.

Ο Κωνσταντίνος έκανε κάτι παραπάνω από την απλή παραχώρηση δικαιωμάτων στον Χριστιανισμό. Έδωσε στους Χριστιανούς κληρικούς όλα τα δικαιώματα που είχαν οι ειδωλολάτρες ιερείς. Τούς απήλλαξε από τους κρατικούς φόρους, καθώς και από άλλες υποχρεώσεις που θα μπορούσαν να τούς αποσπάσουν από τα θρησκευτικά τους καθήκοντα.

Ο κάθε άνθρωπος μπορούσε να κληροδοτήσει την ιδιοκτησία του στην Εκκλησία, η οποία, πάλι, αποκτούσε το δικαίωμα της κληρονομιάς. Έτσι, συγχρόνως με τη διακήρυξη της θρησκευτικής ελευθερίας, αναγνωριζόταν και η νομική υπόσταση κάθε χριστιανικής κοινότητας. Από νομικής πλευράς, ο Χριστιανισμός αποκτούσε μια τελείως νέα θέση.

Πολύ αξιόλογα προνόμια δόθηκαν στα Εκκλησιαστικά Δικαστήρια. Κάθε άνθρωπος είχε το δικαίωμα, εάν συμφωνούσε ο αντίπαλός του, να συζητήσει μια αγωγή, έστω και μη εκκλησιαστικής φύσεως, στο Εκκλησιαστικό Δικαστήριο, έστω και αν η συζήτηση της υποθέσεως είχε ήδη αρχίσει σε άλλο, μη Εκκλησιαστικό, Δικαστήριο.

Προς το τέλος της βασιλείας τού Κωνσταντίνου, τα δικαιώματα των Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων αυξήθηκαν ακόμη περισσότερο. Διαβάζοντας τις πληροφορίες αυτές συνειδητοποιώ ότι η εκκλησία σαν θεσμός επέζησε της πτώση της ρωμαϊκής και έπειτα της βυζαντινής αυτοκρατορίας ,της πτώσης  της οθωμανικής  αυτοκρατορίας και είναι κυρίαρχη στο ελληνικό κράτος αυξάνοντας συνεχώς μέσα στους αιώνες  την εξουσία και την περιουσία της.

Αρά πως είναι δυνατόν να γίνει δυνατό ο διαχωρισμός κράτους εκκλησίας όπως επιβάλει η σύσταση ενός προηγμένου και πολιτισμένου κράτους ; Η απάντηση δική σας!

Posted in Ο Διαβάτης του Ερέβους and tagged , , , , , , .

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *